Η προκληση της ομοιοπαθητικής

Οκτώβριος 22, 2008 από Anonymous

Άλλοι την λατρεύουν και άλλοι την απαρνούνται. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της ομοιοπαθητικής προέρχεται από  τα αποτελέσματα  μελέτης του 2005(1) , του κορυφαίου επιστημονικού περιοδικού στην ιατρική επιστήμη    «lancet” με τίτλο «Eίναι τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής φαινόμενο placebo?». Οι επιστήμονες  ξεκάθαρα καταλήγουν ύστερα από στατιστική επεξεργασία κλινικών μελετών ομοιοπαθητικής , ότι  το αποτέλεσμα της ομοιοπαθητικής είναι φαινόμενο placebo.

Οι ομοιοπαθητικοί αντέδρασαν στη μελέτη αυτή και σύμφωνα με την απάντηση που βρίσκεται στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοιοπαθητικής Εταιρίας (2). « Πρόκειται για μία μελέτη που πάσχει από μεθοδολογική σαφήνεια και στατιστική αρτιότητα με αποτέλεσμα την εξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων. Οι ερευνητές συνέλεξαν και συνέκριναν ετερογενείς ερευνητικές μελέτες εντάσσοντας τις κάτω από τον όρο Ομοιοπαθητική, ενσωματώνοντας δηλαδή εργασίες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την Κλασσική Ομοιοπαθητική».

Η άποψη μας

Το να αμφισβητήσουμε ένα περιοδικό σαν το lancet σίγουρα θα είναι το τελευταίο μας επιχείρημα. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί αραιώσεις ουσιών σε τέτοιο βαθμό που η συμβατική επιστήμη  καταλήγει  ότι δεν μπορεί να εκδηλωθεί καμία φαρμακολογική δράση αφού δε μένει σχεδόν τίποτα από  φάρμακο στις  τεράστιες  αυτές αραιώσεις.(3) Δεδομένου λοιπόν  ότι η ομοιοπαθητική δεν στηρίζεται στη γνωστή μας σχέση δόση  φαρμάκου –αποτέλεσμα  θα μπορούσαμε με απλή λογική να καταλήξουμε ότι αφού η σχέση αυτή  δεν υφίσταται, τότε το θεραπευτικό αποτέλεσμα της  ομοιοπαθητικής είναι μηδενικό, το οποίο μεταφράζεται σε φαινόμενο placebo αφού ως φαρμακοποιοί γνωρίζουμε ότι και μια κάψουλα ζάχαρης μπορεί να ρίξει τη χοληστερίνη.

Το να περιμένεις να μετρήσεις θεραπευτικά αποτελέσματά (με βάση την κλασσική ιατρική) μιας αραιωμένης ουσίας σχεδόν στο μηδέν είναι σα να περιμένεις τη νύχτα να δεις ήλιο. Το αποτέλεσμα είναι αυτονόητο και γι’αυτό δεν είναι επιχείρημα να αμφισβητούμε τις μεθόδους της μελέτης. Αντιθέτως οι ομοιοπαθητικοί θα πρέπει να αντιπροτείνουν θεωρίες που να ταιριάζουν στις μεθόδους τους αλλά να βασίζονται στη σχέση πειράματος-αποτελέσματος-θεωρίας αν θέλουν να λέγονται επιστήμονες. Το να αναγνωρίσουν οι ομοιοπαθητικοί την εγκυρότητα της μελέτης δεν είναι αποδοχή της ήττας τους  αλλά σεβασμός στους ποσοτικούς νόμους της επιστήμης.

 Ίσως αν σκεπτόμασταν λίγο πιο ανοικτά να λέγαμε ότι η μελέτη δεν αμφισβητεί την ομοιοπαθητική αλλά ερμηνεύει το μηχανισμό δράσης της που δεν είναι άλλος από το φαινόμενο Placebo . Η πρόκληση λοιπόν δεν είναι αν η ομοιοπαθητική είναι  Placebo  , αλλά το πώς οι ομοιοπαθητικοί  θα καταφέρουν να  αυξήσουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα ενισχύοντας το φαινόμενο placebo. Αυτή είναι η πρόκληση που αντιμετωπίζουν και αν απαντήσουν με επιτυχία θα εδραιώσουν μια επιστήμη που θα μας δώσει για μια ακόμα φορά να καταλάβουμε ότι ο ήλιος τη νύχτα δε χάνεται αλλά απλά δεν το βλέπουμε εμείς.

1.Are the clinical effects of homoeopathy placebo effects? Comparative study of placebo-controlled trials of homoeopathy and allopathy. Lancet. 2005 Aug 27-Sep 2;366(9487):726-32.

2. http://www.homeopathy.gr/homeopathy/lancet_homeopathy.html

3 http://en.wikipedia.org/wiki/Homeopathy#High_dilutions