Τι γραφει ενας καθ.Πανεπιστημιου για το ανοιγμα οταν ξεχναει να παρει το aricept(Σχολια συναδελφου σε αρθρο καθημερινης)

Ιούλιος 26, 2010 από Anonymous

Διαβάστε και απλά γελάστε.Αυτό καθε αυτό το άρθρο ειναι ξεκαρδιστικό παρόλο που το εγραψε καθ.Πανεπιστημιου. 

"Απεργία και «απεργία»

Του Ιωαννη Ληξουριωτη*

Τον τελευταίο καιρό, συχνά-πυκνά, οι φορείς κάποιων κατηγοριών επαγγελματιών που, όπως οι ίδιοι διατείνονται, επιτελούν «δημόσιο λειτούργημα» (δικηγόροι, γιατροί, συμβολαιογράφοι, φαρμακοποιοί κ.ο.κ.), προκειμένου να διατηρήσουν κάποια συντεχνιακά τους «κεκτημένα» ή να διεκδικήσουν νέα, προβαίνουν σε μορφές διαμαρτυρίας που δύσκολα μπορούν να συμβιβαστούν με τη διεκδικούμενη από τους ίδιους ιδιότητα του δημόσιου λειτουργού.

Οι φορείς αυτοί, οι οποίοι, ας σημειωθεί, έχουν χαρακτήρα Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, αποδύονται σε έναν μεταξύ τους «ευγενή» ανταγωνισμό κινητοποιήσεων, οι οποίες έχουν ενταθεί με ευκαιρία την κυβερνητική πρόθεση να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα.

Πρόσφατο παράδειγμα, η ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για συμμετοχή στην απεργία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ως αντίδραση για την προτεινόμενη από το υπουργείο Οικονομικών κατάργηση των κατώτατων ορίων αμοιβών των δικηγόρων. Εξάλλου, προ μηνών, με επιδεικτική αναλγησία, «απεργούσαν» για ημέρες οι φαρμακοποιοί, διαμαρτυρόμενοι ομοίως για το συζητούμενο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Είναι προφανές όμως ότι διαστρεβλώνονται έννοιες και θεσμοί. Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, που έχουν τον ρόλο επαγγελματικών φορέων δημοσίων λειτουργών, παραγνωρίζοντας ότι τα μέλη τους επιτελούν ένα λειτούργημα αυξημένης έναντι του κοινωνικού συνόλου ευθύνης, κηρύσσουν «αποχές» ή «απεργίες», όπως παραπλανητικά ονομάζουν την αθέτηση του όρκου τους και την άρνηση παροχής υπηρεσιών ύψιστης βιοτικής ανάγκης προς τους πολίτες και την κοινωνία.

Οποία λογική και νομική παραδοξότητα, ένα ΝΠΔΔ, δηλαδή ένα μόρφωμα που έχει συσταθεί για την επιδίωξη κάποιου δημόσιου σκοπού, να διατείνεται ότι κηρύσσει «αποχές» ή «απεργίες» και να συμμετέχει σε απεργιακές κινητοποιήσεις μισθωτών, επιβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στα μέλη του να αρνούνται την παροχή προς τους πολίτες υπηρεσιών άκρως αναγκαίων για τη λειτουργία των πολιτειακών θεσμών, της οικονομικής ζωής, της υγείας κ.ο.κ.

Οποία, τέλος, παραπλάνηση του κοινωνικού συνόλου, όταν, προκειμένου να εξυπηρετηθούν συντεχνιακά συμφέροντα, ενδύεται η παρακίνηση άρνησης παροχής βιοτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες (δικαιοσύνη, υγεία κ.λπ.) με την «αγωνιστική» τήβεννο της απεργιακής κινητοποίησης. Ωστόσο, η απεργία, κατά το ελληνικό Σύνταγμα (και παντού στον κόσμο), αποτελεί δικαίωμα αποκλειστικά προορισμένο για τους εργαζομένους με μισθωτή εργασία, το οποίο μάλιστα πρέπει να ασκείται με συγκεκριμένες διαδικασίες που ορίζει η κοινή νομοθεσία. Εάν δεν υπήρχε συνταγματική και νομοθετική κατοχύρωση της απεργίας, η ομαδική αποχή των μισθωτών ή των δημοσίων υπαλλήλων από την εργασία θα εθεωρείτο στη μεν περίπτωση των μισθωτών αντισυμβατική συμπεριφορά που θα δικαιολογούσε απόλυση, στη δε περίπτωση των δημοσίων υπαλλήλων θα συνιστούσε παράνομη πράξη (αδικαιολόγητη αποχή από την εκτέλεση καθηκόντων), που ενδεχομένως θα θεμελίωνε αγωγή για αποκατάσταση της ζημίας του κράτους.

Από πουθενά, λοιπόν, δεν προκύπτει ότι το «απεργιακό δικαίωμα» παρέχεται, έστω και κατ’ αναλογία, στους κάθε είδους επαγγελματίες και επιτηδευματίες. Πολύ περισσότερο, δεν διαθέτουν το δικαίωμα απεργίας όσοι από αυτούς επιτελούν «δημόσιο λειτούργημα», δηλαδή συνδράμουν το κράτος στην τέλεση της αποστολής του. Για τον λόγο αυτό, με πολύ ενδιαφέρον θα περιμέναμε από τα ΝΠΔΔ, που αποτελούν τους επαγγελματικούς φορείς των κάθε είδους «δημόσιων λειτουργών», να εξηγήσουν στο κοινό που πλήττεται από τις πρακτικές τους σε ποιες διατάξεις νόμου βασίζουν τις αποφάσεις τους για κήρυξη «απεργιών» ή «αποχών».

Ας εξηγήσουν οι δικηγορικοί σύλλογοι σε έναν απολυμένο άνεργο, του οποίου η εκδίκαση της αγωγής για λήψη δεδουλευμένων αποδοχών συνέπιπτε με μία από τις ημέρες κήρυξης «αποχών», γιατί θα πρέπει να αναμείνει ένα επιπλέον έτος για να δικαστεί η αναβληθείσα υπόθεσή του. Το ίδιο θα πρέπει να εξηγήσουν και οι φαρμακευτικοί σύλλογοι στους συνταξιούχους που αγωνιωδώς αναζητούσαν τα αναγκαία τους φάρμακα κατά το παρατεταμένο πρόσφατο «κλείσιμο» των φαρμακείων.

Μέχρι πότε, λοιπόν, οι πολίτες-πελάτες των «απεργούντων» ή «απεχόντων» δικηγόρων, φαρμακοποιών κ.ά. είναι υποχρεωμένοι να υφίστανται τις συνέπειες των παράνομων και σε κάθε περίπτωση αντιδεοντολογικών επιλογών των ΝΠΔΔ που εκπροσωπούν, ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός, τους «λειτουργηματίες» αυτούς; Μήπως θα πρέπει να εξετασθούν κάποια στιγμή σοβαρά οι ευθύνες αυτών των ΝΠΔΔ;

* Καθηγητής Εργατικού Δικαίου Παντείου Πανεπιστημίου. "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010"

Μετάφραση:

1) Ο τύπος μας λέει "να καθόμαστε φρόνιμα και να κάνουμε γαργάρα ό,τι φάπα μας ρίξει ο Γιωργόπουστας με τα αφεντικά του τις Αγορές και το ΔΝΤ", γιατί δεν προβλέπεται από πουθενά ότι έχουμε δικαίωμα να αντιδρούμε σε αδικίες σε βάρος μας!?!

Απάντηση 1: Ο τύπος προφανώς είναι νοσταλγός της Χούντας (στη νέα της μορφή όπου οι ΣΥνταγματάρχες έγιναν Ελεύθερη Αγορά και ΔΝΤ). Αν ο ίδιος θέλει να είναι η πωρωμένη νεοφιλελεύθερη σέχτα-κουκίδα (του κλασσικού τύπου: "δεν γεμίζουμε ταξί ούτε με τον ταξιτζή" αλλά με υπερπροβολή στα Media) σε έναν ολόκληρο κλάδο χιλιάδων επιστημόνων (δικηγόροι) που έχουν ξεσηκωθεί εναντίον αυτών που ο ίδιος υπερασπίζεται με μίσος, του αφιερώνουμε το εξής:

http://www.youtube.com/watch?v=JjGq-tI2Uqg&NR=1

2) Οι αγαπητοί κοι.  Παρασκευόπουλος Κων/νος (Διδάκτωρ Νομικής Εργατικού Δικαίου) και Μητρόπουλος Αλέξης (Διδάκτωρ Εργατικού και Συνδικαλιστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών),

συνάδελφοι του κου. Ληξουριώτη (αναπληρωτής καθηγητής και όχι τακτικός σύμφωνα με το τελευταιο βιογραφικό που βρέθηκε για αυτόν στο internet, και ταυτόχρονα Μεσολαβητής-Διαιτητής του ΟΜΕΔ - Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας όπου "προκόψανε" όσοι πάνε να βρουν το δίκιο τους ενώ τώρα θα μετονομαστεί από Μνημόνιο-Γιωργάκη (...το σπίτι του...) ΟΕΣΕ (Οργανισμός Εξυπηρέτησης Συμφερόντων Εργοδοσίας),

Κινούνται περίπου στο αντίθετο πνεύμα από αυτό του κου. "καθηγητή" (αναπληρωτή για την ακρίβεια). Άρα, ο κύριος αυτός μάλλον τη δική του προσωπική γνώμη λέει, αλλά φυσικά όχι σε τίποτα πηγαδάκια, αλλά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (για να επηρεάσει και κόσμο. Πώς έτσι απλά;).

3) Επειδή είναι προκλητικά φασιστικός, ακούτε τι πρέπει να του κάνουμε:

α) Θα πάμε τάχαμου σαν πελάτες και θα ζητήσουμε τις υπηρεσίες του σε όποια τιμή μας ορίσει ο ίδιος.

β) Όταν μας τις προσφέρει δεν θα τον πληρώνουμε ούτε μετά από ένα εξάμηνο και θα του τραβήξουμε ένα "πιστόλι" όλο δικό του, κάτι σαν copy-paste αυτού που μας "βαράει" ο ΟΠΑΔ και άλλα Ταμεία στις πληρωμές προς εμάς.

γ) Αν διαμαρτυρηθεί, θα επικαλεστούμε το Λοβέρδειο: "Δεν υπάρχει σάλιο" και θα το πασπαλίσουμε και με το Παπανδρέιο: "υπάρχουν λεφτά, αλλά όταν αποφασίσαμε να σας ζητήσουμε τις υπηρεσίες ανακαλύψαμε ότι η προηγούμενη διοίκηση (εμεί αλλά δεν κολλάμε σε τέτοια) μας άφησε χρέη και έτσι οι υποσχέσεις μας δεν μπορούν να εκπληρωθούν, γιατί δεν ξέραμε πριν, άρα είμαστε ηθικά αθώοι (χε! χε!...)".

δ) Θα του δηλώσουμε με βαθιά κατανόηση ότι "όλοι μαζί θα αγωνιστούμε για το δίκιο του γιατί είναι χρέος μας σαν πολίτες και σαν πελάτες να σεβόμαστε τον συνάνθρωπό μας (παπαριές, αλλά δεν μπορεί να μας κατηγορήσει έτσι για ανάλγητους, ειδικά αν πάρουμε θλιμμένο ύφος...)",

αλλά: "ήρθε η ώρα να κάνουμε όλοι τις θυσίες μας για το καλό του τόπου! Η πατρίδα κινδυνεύει αλλά εμείς θα πολεμήσουμε όλοι μαζί! Πρέπει όμως όλοι να δείξουμε αυταπάρνηση και σθένος και να πληρώσουμε τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος και να επωμιστούμε από κοινού τα βάρη (δηλ. δεν θα πάρει φράγκο για λόγους...ανώτερων ιδανικών, οπότε και εμείς θα τη βγάλουμε στο τζάμπα και με ψηλά το κεφάλι (χο! χο!...)".

ε) Αν τελικά μας τα πολυσκοτίσει, θα του προτείνουμε να τον πληρώσουμε με... Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου ή με κανά άλλο κωλόχαρτο ευτελούς αξίας, και αν αρνηθεί, θα τον κατηγορήσουμε για "αναλγησία", "οπισθοδρομισμό", "υπονόμευση της κοινής προσπάθειας για τη σωτηρία του τόπου" και για "μικροσυντεχνιακή αντίληψη".

στ) Μην ξεχάσω, ανάμεσα σε αυτά θα ψυθιρίζουμε μεταξύ μας για λαμογιές δικηγόρων προς πολίτες γενικώς και αορίστως και με μικροπαραδειγματάκια (άσχετο θέμα αλλά θα τον κάνει να νιώθει ανασφάλεια), και κάθε 1-2 μήνες θα βάζουμε και από ένα πρόσκομμα στις αξιώσεις του. Π.χ.: "Φέρε μας το ρολόι που κράταγες χρόνους όταν μιλάγαμε, μαζί με το filofax με τα ραντεβού θεωρημένο όμως από Ανεξάρτητη Αρχή για να τα ελέγξουμε (κάτι σαν βρες τα ΑΜΚΑ)", ή "Φέρε τη βεβαίωση της Εφορίας για τη Θεώρηση του μπλοκ αποδείξεων που προτίθεσαι να μας κόψεις όταν σε πληρώσουμε (που λέει ο λόγος) (κάτι σαν "τράβα για Θεώρηση")".

Έτσι, θα πάρει a taste of his own medicine, και θα καταλάβει (ίσως) γιατί είμαστε κρανιωμένοι (κατά 50%). Αλλά και να μην καταλάβει, θα του πούμε στο τέλος: "Μην αντιδράσεις γιατί ασκείς λειτούργημα και πρέπει να κάνεις γαργάρα τις αδικίες που σου σκαρώνουν για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος (γουστάρω!)", προσθέτοντας: "Άσε που η οποιαδήποτε αντίδρασή σου δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα (αααααχχχ!!)" και τελειώνοντας καρμπόν με το δικό του ύφος θα λέγαμε:

"Αν στη θέση μας ήταν ένας καημένος πολίτης που με αγωνία ο έρμος θέλει να βρει το δίκιο του έτσι θα έκανες ρε αναίσθητε; Που μας το παίζεις και Δημόσιος Λειτουργός... Φτου σου! (γαμάτο τελικά είναι το "φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης")"

Και θα βγαίναμε και από πάνω!

Δεν είναι και κακή ιδέα τώρα που το σκέφτομαι...

Προς mypharm: Παιδιά, ο τύπος είναι φασίστας με παράσημο!

Ξεσκίστε τον στα σχόλια και σας υπόσχομαι να πάρω το link, να μπω στο site της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και να το postάρω σε όλους όσους δημοσιογράφους βρω να έχουν το e-mail τους ή το blog τους! Με το σχόλιο να προσέχει ΠΟΛΥ τι απόψεις υιοθετεί ως εφημερίδα...

Υ.Γ mypharm:Ρε παππου, αφού λες οτι οι φαρμακοποιοι και οι δικηγοροι ανηκουν σε ΝΠΔΔ τότε γιατί το κρατος άρει ρυθμίσεις οι οποίες είναι κατα του δημοσίου συμφεροντος?Γιατί το κρατος εφαρμοζει ορους τους αγορας σε ΝΠΔΔ?Πάλι ξεχασες να παρεις το exelon και το aricept?

Είναι επίσης συνταγματικό δικαίωμα των πολιτων(φαρμακοποιων-δικηγορων) να προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον αν η πολιτεια επιτεθεί εναντιον.