Μια μελέτη το 2005 στο επιστημονικό περιοδικό lancet έθεσε σε πλήρη αμφισβήτηση την ομοιοπαθητική.Κάντε κλικ για να διαβάσετε το περιεχόμενο στο άρθρο "Η πρόκληση της ομοιοπαθητικής"
Μια νέα βρετανική έρευνα έρχεται να αναζωπυρώσει την χρόνια διαμάχη για το κατά πόσο τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι όντως αποτελεσματικά. Η νέα μελέτη αποφάνθηκε ότι η ομοιοπαθητική θεραπεία είναι μεν ευεργετική για κάποιους ανθρώπους, όμως η δράση της δεν οφείλεται στην αποτελεσματικότητα των ίδιων των χαπιών, αλλά στην επίδραση που έχουν στο νου των ασθενών οι συμβουλές των ομοιοπαθητικών γιατρών.
Από την έρευνα, υπό τον καθηγητή Τζορτζ Λέγουιδ της ερευνητικής μονάδας συμπληρωματικής και ολοκληρωμένης ιατρικής του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς που υπέφεραν από αρθρίτιδα και επισκέφτηκαν ομοιοπαθητικό γιατρό αντί για ρευματολόγο, πράγματι εμφάνισαν σημαντική μείωση στον πόνο που ένιωθαν, στη φλεγμονή από τη νόσο και σε άλλους ρευματολογικούς δείκτες-κλειδιά. Όμως, το ευεργετικό αποτέλεσμα υπήρξε είτε ο ασθενής είχε πάρει αυθεντικό ομοιοπαθητικό χάπι, είτε εικονικό (πλασέμπο).
Οι βρετανοί ερευνητές συνέκριναν διαφορετικές ομάδες ασθενών που ήδη είχαν κάνει συμβατική θεραπεία σε ρευματολόγο. Η μια ομάδα, που στη συνέχεια έκανε πέντε επισκέψεις σε ομοιοπαθητικό γιατρό, παρουσίασε «σημαντικά κλινικά οφέλη», άσχετα με το αν οι εθελοντές είχαν πάρει πραγματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο για τους ρευματισμούς, είτε -εν αγνοία τους- ψεύτικο φάρμακο, χωρίς καμία ενεργή ουσία.
Οι ασθενείς στους οποίους δόθηκαν τα ίδια ομοιοπαθητικά σκευάσματα, χωρίς όμως προηγουμένως να έχουν συνομιλήσει με κάποιον ομοιοπαθητικό γιατρό, δεν είχαν ανάλογη βελτίωση. Συνεπώς, οι ερευνητές συμπέραναν ότι τελικά το όφελος για τον ασθενή προκύπτει κυρίως από το γεγονός ότι συνομιλεί με ένα ομοιοπαθητικό.
«Η έρευνά μας έθεσε το ερώτημα: η ομοιοπαθητική έχει να κάνει με την συζήτηση ή με το φάρμακο; Διαπιστώσαμε ότι αφορά τελικά το να μιλά ο ασθενής (σ.σ. με τον ομοιοπαθητικό) και να αισθάνεται ότι αυτός τον ακούει», ανέφερε ο υπεύθυνος της μελέτης.
Σας παρουσίαζουμε το παρακάτω σχόλιο συναδέλφου σχετικά με την ομοιοπαθητική και έναν ενδιαφέροντα εναλλακτικό μηχανισμό δράσης.Ασχέτως με το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τους προτεινόμενους μηχανισμούς στα πλαίσια της παρουσίασης όλων των απόψεων φιλοξενούμε και την παρακάτω.
Όπως γνωρίζουμε σε όλες τις κλινικές μελέτες πλέον γίνεται και μέτρηση του placebo. Πολλές έρευνες έχουν γίνει προκειμένου να αποσαφηνιστεί ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται ίαση στην περίπτωση του placebo. Ακόμα και η διαμάχη με την ομοιοπαθητική στηρίζεται στο ότι οι θεραπευτικές της ιδιότητες στηρίζονται στο φαινόμενο placebo. Μέσα λοιπόν από μια σειρά πειραμάτων που μπορεί κανείς να τα μελετήσει αναλυτικά στο link που υπάρχει στο τέλος του άρθρου βρέθηκε ότι ο εγκέφαλος παίζει καθοριστικό ρόλο στο φαινόμενο αυτό.
Βρέθηκε λοιπόν ότι για την περίπτωση της δράσης του placebo στο αμυντικό σύστημα του οργανισμού συμμετέχουν 3 συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, ο φλοιός, η αμυγδαλή και μια περιοχή του υποθάλαμου.
Άλλοι την λατρεύουν και άλλοι την απαρνούνται. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της ομοιοπαθητικής προέρχεται από τα αποτελέσματα μελέτης του 2005(1) , του κορυφαίου επιστημονικού περιοδικού στην ιατρική επιστήμη «lancet” με τίτλο «Eίναι τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής φαινόμενο placebo?».
Εναλλακτική Φαρμακευτική-Ομοιοπαθητική